Τροποποιημενη Χειρουργικη Mohs
Καινοτόμες & Συνδυαστικές Μέθοδοι Εξάλειψης
Μόνιμα, Εύκολα, Άμεσα & Ανώδυνα
Τι ειναι
Τα Χηλοειδή αποτελούν μια υπερπλασία του δέρματος, έναν τύπο ουλής που αναπτύσσεται συνήθως μετά από κάποιον τραυματισμό, έγκαυμα ή κάποια έντονη δερματική νόσο. Αρχικά, εμφανίζονται ως ροζ εξογκώματα, αλλά με την πάροδο του χρόνου γίνονται λεία, γυαλιστερά και σκουραίνουν. Συχνά προκαλούν κνησμό ή πόνο.
- Συνδυαστικές, Ασφαλείς, Ανώδυνες & Εξατομικευμένες Θεραπείες
- Άμεσα & Οριστικά Αποτελέσματα
- Εξελιγμένες Τεχνικές για Αναίμακτη, Γρήγορη Αποκατάσταση της Επιδερμίδας
Σε ποια σημεια εντοπιζονται
Τα Χηλοειδή μπορεί να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος έχει υποστεί τραυματισμό, αλλά εκδηλώνονται συχνότερα στα ακόλουθα μέρη:
- Θώρακας
- Πλάτη
- Ώμοι
- Κνήμες
- Λοβοί αυτιών
- Σαγόνι
Τα συγκεκριμένα σημεία εμφανίζουν αυξημένη επιρρέπεια, λόγω της τάσης του δέρματος να αναπτύσσει υπερπλασία και σχηματισμό ουλών σε περιοχές με τριβή.
Τι προκαλει τα Χηλοειδη
Στα αίτια δημιουργίας χηλοειδών ουλών συμπεριλαμβάνονται τα εξής:
- Έγκαυμα
- Κακή σύγκλειση ορίων ενός τραύματος
- Χειρουργική επέμβαση
- Εμβόλιο
- Δερματοστιξία (σπάνια)
- Ακμή
- Σκουλαρίκια / Piercing
- Τσιμπήματα εντόμων
Η κληρονομικότητα και οι ορμονικές ανισορροπίες (όπως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) ενδέχεται επίσης να διαδραματίσουν ρόλο στην ανάπτυξή τους.
Διαφορες Χηλοειδους και Υπερτροφικων Ουλων
Τα χηλοειδή και οι υπερτροφικές ουλές αποτελούν εξίσου δύο παθολογικές μορφές επούλωσης, όμως παρουσιάζουν διαφορές:
- Τα χηλοειδή ξεπερνούν τα όρια του τραύματος, ενώ οι υπερτροφικές ουλές όχι.
- Τα χηλοειδή προκαλούν πάντα κνησμό, σε αντίθεση με τις υπερτροφικές ουλές.
- Τα χηλοειδή είναι κόκκινα με μικρά αγγεία στην επιφάνειά τους, ενώ οι υπερτροφικές ουλές δεν έχουν πάντα αυτή την εμφάνιση.
Θεραπεια Χηλοειδων Ουλων
Για την αντιμετώπιση των Χηλοειδών, εφαρμόζονται διάφορες μέθοδοι.
Ενέσεις κορτικοστεροειδών και αντινεοπλασματικών
Εγχέονται απευθείας στην ουλή, για να μειώσουν το μέγεθος και την υφή της. Χρειάζονται πολλές συνεδρίες με μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων για την ατροφία του χηλοειδούς. Σε συνδυασμό με laser, βελτιώνεται και το χρώμα.
Κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο
Ιδιαίτερα αποτελεσματική σε μικρά χηλοειδή, καταστρέφει τους ιστούς με ψύξη. Για μεγαλύτερα χηλοειδή, υπάρχει μέθοδος εσωτερικής ψύξης, μέσω ειδικής βελόνας, που επιφέρει άμεση μείωση του όγκου.
Laser (Fractional και Pulsed Dye)
Βελτιώνει την υφή και το χρώμα της ουλής, στοχεύοντας την αιμοσφαιρίνη των αγγείων που προσδίδουν στο χηλοειδές το κόκκινο χρώμα. Για βέλτιστα αποτελέσματα, συνήθως συνδυάζεται με φύλλα σιλικόνης και χρειάζονται τακτικές συνεδρίες.
Φύλλα σιλικόνης
Προτείνονται για μικρές ουλές. Ασκούν πίεση στην περιοχή, μειώνοντας την υπερτροφία. Χρησιμοποιούνται 24 ώρες καθημερινά για τουλάχιστον 2 μήνες, βοηθώντας στην πρόληψη περαιτέρω ανάπτυξης.
Ακτινοθεραπεία
Εφαρμόζεται μετά από χειρουργική αφαίρεση και μόνο εάν είναι απαραίτητο, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας επανεμφάνισης της ουλής.
Ραδιοσυχνότητες με μικροβελόνες (RF microneedling)
Διεγείρουν την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης, προάγοντας την ανάπλαση της επιδερμίδας και συμβάλλουν στην εξομάλυνση της ουλής.
Peeling και Δερμοαπόξεση
Για τη θεραπεία των Χηλοειδών, εφαρμόζονται επίσης ειδικές κρέμες και τεχνικές, όπως Peeling και Δερμοαπόξεση, με στόχο τη βελτίωση της υφής του δέρματος.
Χειρουργική Αφαίρεση
Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, αν ένα χηλοειδές είναι ιδιαίτερα μεγάλο, μπορεί να αφαιρεθεί εν μέρει χειρουργικά, ώστε να μειωθεί το μέγεθός του. Κατόπιν της αφαίρεσης, εγχέεονται κορτικοστεροειδή ή αντινεοπλασματικές ουσίες στην ουλή, προκειμένου να περιοριστεί η πιθανότητα επανεμφάνισης και να αποτραπεί η δημιουργία νέου χηλοειδούς.
Η κάθε θεραπεία εξατομικεύεται, λαμβάνοντας υπόψιν παράγοντες, όπως το είδος, το μέγεθος και η τοποθεσία της ουλής, τα χαρακτηριστικά του δέρματος και η γενική υγεία του ασθενούς. Η θεραπευτική πορεία παρακολουθείται προσεκτικά, ούτως ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα.