Ο Έρπης των Γεννητικών Οργάνων είναι μια κοινή σεξουαλικώς μεταδιδόμενη λοίμωξη, που οφείλεται κυρίως στον ιό του απλού έρπητα τύπου 2 (HSV-2), αλλά και από τον τύπο 1 (HSV-1).
Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη επαναλαμβανόμενων φυσαλιδωδών εξανθημάτων στην περιοχή μεταξύ ομφαλού και γλουτών. Πριν την έκφραση των εξανθημάτων, συνήθως προηγούνται συμπτώματα, όπως κνησμός, αίσθηση καύσου και τσούξιμο.
Αποτελεσματική Θεραπευτική Αντιμετώπιση
Σύγχρονα Θεραπευτικά Πρωτόκολλα
Χωρίς Αποθεραπεία
Ελαχιστοποίηση του ενδεχομένου εμφάνισης υποτροπών
Συμπτωματα
Η πρωτογενής λοίμωξη μπορεί να συνοδεύεται από γριπώδη συμπτώματα, όπως πυρετός, κεφαλαλγία, αίσθημα αδυναμίας και μυαλγίες, συμπτώματα που εμφανίζονται 2-20 ημέρες μετά την επαφή. Στις πρώτες εβδομάδες, μπορεί να παρατηρηθεί διόγκωση λεμφαδένων.
Αντίθετα, οι υποτροπές είναι συνήθως λιγότερο σοβαρές και χωρίς συστηματικά συμπτώματα. Κατά την υποτροπή, οι βλάβες εντοπίζονται στην ίδια περιοχή, είναι λιγότερες σε αριθμό και θεραπεύονται γρηγορότερα, με χαρακτηριστικές ομαδοποιημένες βλατίδες που εξελίσσονται σε κυστίδια και έλκη.
Τροποι Μεταδοσης
Ο ιός του έρπητα μεταδίδεται μέσω σάλιου, κολπικών υγρών και γενικά σεξουαλικής επαφής. Πιθανή επίσης οδός μετάδοσης θεωρείται η επαφή με ορατές πληγές ή φουσκάλες.
Ο χρόνος επώασης κυμαίνεται από 2 έως 5 ημέρες και ο κίνδυνος μετάδοσης εντείνεται, όταν ο φορέας έχει ενεργά συμπτώματα. Ιδιαίτερα προσεκτικές πρέπει να είναι οι έγκυες γυναίκες, καθώς ο ιός μπορεί να μεταδοθεί στο νεογέννητο κατά τη διάρκεια του τοκετού.
Θεραπευτικη Αντιμετωπιση
Τα συμπτώματα της λοίμωξης μπορούν να αντιμετωπιστούν με ισχυρές αντιικές θεραπείες, οι οποίες αποσκοπούν στη μείωση των υποτροπών και στην ταχύτερη επούλωση των βλαβών. Η κατασταλτική θεραπεία περιορίζει επίσης τη μετάδοση του ιού και τις επιπλοκές, όπως η άσηπτη μηνιγγίτιδα.
Η ακυκλοβίρη ήταν η κύρια θεραπεία για τις υποτροπές, αλλά λόγω της χαμηλής βιοδιαθεσιμότητάς της απαιτεί συχνές δόσεις (200 mg 5 φορές ημερησίως για 5 ημέρες). Εναλλακτικές θεραπείες, όπως η βαλακυκλοβίρη και η φαμσικλοβίρη, προσφέρουν καλύτερη βιοδιαθεσιμότητα.
Η βαλακυκλοβίρη είναι αποτελεσματική σε δόσεις των 500 mg δύο φορές ημερησίως για 3 ημέρες ή 1000 mg μία φορά καθημερινά για 5 ημέρες. Η φαμσικλοβίρη χορηγείται σε δόση 1000 mg δύο φορές την ημέρα για 1 ημέρα ή 125 mg δύο φορές ημερησίως για 5 ημέρες. Όλες οι θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως κατασταλτική αγωγή.
Στους ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, οι υποτροπές είναι συχνότερες και πιο σοβαρές, απαιτώντας μεγαλύτερες δόσεις και αυξημένη διάρκεια θεραπείας. Σε σοβαρές καταστάσεις, ενδέχεται να χρειαστεί ενδοφλέβια θεραπεία. Σε περιπτώσεις ανθεκτικότητας στην ακυκλοβίρη, η φοσκαρνέτη μπορεί να είναι αναγκαία.
Προληψη
Η καλή υγιεινή και η χρήση προφυλακτικών κατά τη διάρκεια των σεξουαλικών επαφών αποτελούν τις κυριότερες μεθόδους πρόληψης για την αποφυγή των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων και τη μείωση των πιθανοτήτων επανεμφάνισης του ιού σε όσους έχουν ήδη μολυνθεί.
