Ερπητοειδης Δερματιτιδα
Τι ειναι
Η Ερπητοειδής Δερματίτιδα ή νόσος Duhring είναι μια χρόνια, αυτοάνοση δερματοπάθεια που εκδηλώνεται με επίμονο κνησμό και ομαδοποιημένες, συμμετρικές βλάβες σε περιοχές όπως οι αγκώνες, τα γόνατα, το τριχωτό της κεφαλής, και οι γλουτοί.
Η νόσος αναγνωρίστηκε από τον Louis Duhring το 1884 και σχετίζεται με δυσανεξία στη γλουτένη, προκαλώντας εξανθήματα, τα οποία συχνά συνδέονται με την εντεροπάθεια-κοιλιοκάκη.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φυσαλίδες, βλατίδες και ελκώσεις που καλύπτονται από εφελκίδες, ενώ εμφανίζεται 1,5 φορά συχνότερα στους άνδρες, κυρίως με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, σε ηλικίες συνήθως από τη δεύτερη έως την τρίτη δεκαετία της ζωής.
- Εξειδίκευση, εμπειρία και μακροχρόνια επιστημονική εκπαίδευση
- Ολοκληρωμένες και Αποτελεσματικές Θεραπείες
- Μέγιστη Αποτελεσματικότητα
- Χωρίς παρενέργειες
Ερπητοειδης Δερματιτιδα και Κοιλιοκακη
Η Κοιλιοκάκη αποτελεί μια χρόνια αυτοάνοση νόσο του εντέρου, η οποία ενεργοποιείται με την κατανάλωση τροφών που περιέχουν γλουτένη. Αυτό οδηγεί σε ανοσολογική αντίδραση με παραγωγή IgA και IgG αυτοαντισωμάτων, τα οποία καταστρέφουν την επιφάνεια του λεπτού εντέρου, παρεμποδίζοντας την απορρόφηση θρεπτικών στοιχείων.
Συμπτώματα, όπως δυσκολία στην κένωση, πόνος, φούσκωμα, μειωμένη ανάπτυξη, οστεοπενία και αναιμία παρουσιάζονται συχνά. Η Κοιλιοκάκη σχετίζεται άμεσα με την Ερπητοειδή Δερματίτιδα, η οποία εμφανίζεται στο 90% των περιπτώσεων Κοιλιοκάκης, καθιστώντας την μια δερματική εκδήλωση της ευαισθησίας στη γλουτένη.
Συμπτωματα Ερπητοειδους Δερματιτιδας
Η νόσος εκδηλώνεται αρχικά με έντονα κνησμώδες εξάνθημα, που συνοδεύεται από ερεθισμό και φλεγμονή. Συχνά παρατηρούνται κηλιδοβλατιδώδεις βλάβες, φυσαλίδες και ερυθρές φουσκάλες, οι οποίες διατάσσονται συμμετρικά ή κυκλικά σε όλο το σώμα.
Οι βλάβες αρχίζουν από το τριχωτό της κεφαλής και το μέτωπο, επεκτείνονται στο στήθος και εν συνεχεία εκδηλώνονται σε ώμους, βραχίονες, αγκώνες, πλάτη, γλουτούς και γόνατα. Η διάνοιξη αυτών των φυσαλίδων οδηγεί σε επώδυνες ελκώσεις και διαβρώσεις, οι οποίες, κατά την επούλωση, αφήνουν σημάδια με μελάχρωση.
Οι πομφόλυγες εμφανίζονται κατά ομάδες. Επειδή οι βλάβες προκαλούν έντονο κνησμό, συχνά παρατηρούνται εκδορές, μέχρι και αιμορραγία, γεγονός που οδηγεί στην ανάπτυξη ουλών.
Το εξάνθημα μπορεί να είναι ποικίλης μορφής (βλατιδώδες, φυσαλιδώδες, πομφολυγώδες ή κνιδωτικό), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζονται γραμμικές πετεχειώδεις βλάβες στα δάκτυλα και τις παλάμες. Η νόσος χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις, οι οποίες ενίοτε σχετίζονται με περιεμμηνοπαυσιακές αλλαγές.
Επιβαρυντικοι Παραγοντες Ερπητοειδους Δερματιτιδας
Παράγοντες όπως το ιώδιο, τα ιωδιούχα σκιαγραφικά μέσα που χρησιμοποιούνται σε ακτινολογικές εξετάσεις, τα πόσιμα αντιβηχικά σιρόπια, καθώς και θαλασσινά, όπως τα ψάρια και τα οστρακοειδή, μπορούν να επιδεινώσουν τα συμπτώματα της Ερπητοειδούς Δερματίτιδας.
Διαγνωση Ερπητοειδους Δερματιτιδας
Η Ερπητοειδής Δερματίτιδα συχνά διαγιγνώσκεται δύσκολα στα αρχικά της στάδια, καθώς μπορεί να συγχέεται με άλλες ασθένειες, όπως το έκζεμα ή το πολύμορφο ερύθημα. Η ανίχνευση των αντισωμάτων IgA στο δέρμα του ασθενούς είναι κρίσιμη για τη διάγνωση και επιτυγχάνεται μέσω δερματικής βιοψίας που αποστέλλεται σε ειδικά εργαστήρια. Επίσης, είναι απαραίτητη η βιοψία του λεπτού εντέρου για την επιβεβαίωση της Κοιλιοκάκης.
Η χρήση Ανοσοφθορισμού θεωρείται επίσης σημαντική για την επιτυχία της διάγνωσης. Ο Άμεσος και Έμμεσος Ανοσοφθορισμός είναι εξειδικευμένες ανοσολογικές εξετάσεις που συμβάλλουν στην επιβεβαίωση της νόσου και στη διαφοροδιάγνωση άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων με πομφόλυγες.
Ο Άμεσος Ανοσοφθορισμός απαιτεί λήψη δερματικού δείγματος, ενώ ο Έμμεσος Aνοσοφθορισμός πραγματοποιείται με δείγμα αίματος, προκειμένου να ανιχνευθούν η εναπόθεση ανοσοσφαιρινών και συμπληρώματος ή τα κυκλοφορούντα αντισώματα. Αφού επιβεβαιωθεί η διάγνωση, είναι απαραίτητο να ελεγχθεί ο ασθενής για Κοιλιοκάκη ή Εντεροπάθεια σχετιζόμενη με τη δυσανεξία στη γλουτένη.
Θεραπεια Ερπητοειδους Δερματιτιδας
Η αρχική θεραπευτική προσέγγιση για την Ερπητοειδή Δερματίτιδα περιλαμβάνει την αυστηρή εφαρμογή δίαιτας χωρίς γλουτένη. Συχνά, η απλή διακοπή της γλουτένης σε συνδυασμό με τοπικές εφαρμογές κορτιζόνης και αντιισταμινικών για την ανακούφιση του κνησμού μπορεί να ελέγξει επαρκώς τη νόσο και να οδηγήσει σε ύφεση εντός λίγων μηνών.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η αποφυγή της πρόσληψης γλουτένης πρέπει να ισχύει δια βίου. Οι ασθενείς απαγορεύεται να καταναλώνουν τρόφιμα που περιέχουν σιτάρι, κριθάρι και σίκαλη, καθώς η γλουτένη μπορεί να οδηγήσει σε εξάρσεις της νόσου. Όταν επιτευχθεί παρατεταμένη ύφεση, είναι δυνατόν να καταναλωθούν μικρές ποσότητες γλουτένης, χωρίς να προκληθεί υποτροπή.
Όταν οι βλάβες είναι εκτεταμένες, επίμονες ή υποτροπιάζουσες, μπορεί να χορηγηθούν διά του στόματος φάρμακα, όπως η δαμψόνη, η σουλφαπυριδίνη ή η κορτιζόνη. Πρόσφατα, έχει παρατηρηθεί επιτυχία με τη χρήση του Rituximab στο εξωτερικό.
Σε κάθε περίπτωση, η συνιστώμενη θεραπεία εξατομικεύεται, με γνώμονα τις ατομικές ανάγκες του κάθε οργανισμού.