Το Πολύμορφο Ερύθημα είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα που εμφανίζεται ως ξαφνική, έντονη δερματική και βλεννογονική αντίδραση, συνήθως λόγω ανοσολογικής απόκρισης σε λοιμώξεις ή φάρμακα. Εκδηλώνεται κυρίως σε νεαρά άτομα ηλικίας 20-30 ετών.
Κυριότερες αιτίες περιλαμβάνουν ιούς, όπως ο απλός έρπης και η λοιμώδης μονοπυρήνωση, φάρμακα (π.χ. πενικιλίνη, σουλφοναμίδες), ακτινοθεραπεία, και συστηματικές ασθένειες, π.χ. ο ερυθηματώδης λύκος.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πάθηση επηρεάζει τα μάτια, το στόμα και τα εσωτερικά όργανα, οπότε η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό σύνδρομο Stevens-Johnson.
Εξειδίκευση, εμπειρία και μακροχρόνια επιστημονική εκπαίδευση
Ολοκληρωμένες και Αποτελεσματικές Θεραπείες
Εξάλειψη των Αιτιών
Μέγιστη Αποτελεσματικότητα
Συμπτωματα
Στον κλασικό τύπο του πολύμορφου ερυθήματος, εμφανίζονται συμμετρικές, στρογγυλές βλάβες, με κόκκινο ή μωβ χρώμα και ομόκεντρους κύκλους. Το κέντρο των βλαβών έχει ελαφρώς μπλε-μωβ απόχρωση, ενώ η περιφέρεια είναι πιο επίπεδη και ανοικτόχρωμη. Αυτές οι δερματικές αλλοιώσεις αναπτύσσονται κυρίως σε παλάμες, πέλματα, κνήμες και αντιβράχια και συχνά υποχωρούν σε περίπου τρεις εβδομάδες.
Η φυσαλιδώδης μορφή χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση φυσαλίδων στο κέντρο των βλαβών, οι οποίες μπορεί να επιδράσουν στους βλεννογόνους και να εξαπλωθούν στο σώμα. Με τη ρήξη των φυσαλίδων, σχηματίζονται επώδυνα έλκη σε στόμα, μύτη και γεννητικά όργανα.
Η πιο σοβαρή μορφή είναι το σύνδρομο Stevens-Johnson, το οποίο επενεργεί σε δέρμα, βλεννογόνους και οφθαλμούς. Ξεκινά με πυρετό, φαρυγγαλγία, κεφαλαλγία και εξελίσσεται με δερματικές και βλεννογονικές βλάβες.
Αυτές συχνά μετατρέπονται σε φυσαλίδες και σπάνε, δημιουργώντας επώδυνες διαβρώσεις και έλκη. Οι ασθενείς με σύνδρομο Stevens-Johnson είναι σοβαρά πάσχοντες, παρουσιάζοντας υψηλό πυρετό, αδυναμία και πόνο που δυσχεραίνει τη λήψη τροφής.
Επιπλοκες
Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν ουλές στους οφθαλμούς, τύφλωση, ουρογεννητικές βλάβες, νεφρική ανεπάρκεια και αναπνευστική δυσχέρεια, καθιστώντας την πάθηση επικίνδυνη.
Θεραπευτικη Αντιμετωπιση
Η διάγνωση του πολύμορφου ερυθήματος βασίζεται στην κλινική εξέταση και το ιστορικό του ασθενούς. Ο κλασικός τύπος της νόσου συνήθως υποχωρεί από μόνος του και απαιτεί μόνο την αντιμετώπιση του αίτιου που το προκάλεσε.
Ωστόσο, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, πέρα από τη θεραπεία της υποκείμενης αιτίας ή τη συμπτωματική ανακούφιση, απαιτείται νοσοκομειακή φροντίδα και γενική υποστήριξη του οργανισμού, με την κορτιζόνη να παίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία.
Συμπτωματική θεραπεία, ανάλογα με το όργανο που επηρεάζεται και τα συμπτώματα.
Αναζήτηση και διακοπή του εκλυτικού ή αιτιολογικού παράγοντα, π.χ., φάρμακα, όπως τα βαρβιτουρικά, που μπορεί να προκαλούν υποτροπές.
Τοπικά αναισθητικά για τις επώδυνες στοματικές ελκώσεις.
Αντιική αγωγή με ασυκλοβίρη, ειδικά όταν συνυπάρχει ο ιός του απλού έρπητα. Η κατασταλτική θεραπεία με αντιικά φάρμακα προτείνεται για 6-12 μήνες σε περιπτώσεις υποτροπιάζοντος έρπητα.
Για την αντιμετώπιση σοβαρότερων περιπτώσεων, εκτός της κορτιζόνης, χρησιμοποιούνται θεραπείες δεύτερης γραμμής, όπως η θαλιδομίδη, η δαψόνη και ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.
Η θεραπεία προσαρμόζεται ανάλογα με την αιτία και την έκταση των βλαβών, με τις ήπιες μορφές να υποχωρούν συνήθως αυτόματα μέσα σε 1-2 εβδομάδες.
